Vuilnisratten zijn het.

De flats aan de kade hebben geen kliko’s. Dus zet men iedere dinsdagavond de grijze zak buiten, want woensdagochtend heel vroeg worden ze opgehaald.
Overigens het plastic wordt wel gescheiden en we wachten al meer dan een jaar op de komst van containers.

Maar diep in de nacht of beter vroeg in de ochtend, zo tussen 02.00 en 03.00, komen er drie jonge gasten, twee mannen en één vrouw langs.
Geen daklozen zo te zien.
Met Stanleymessen snijden ze de zakken open en graaien de vaak smerige massa naar buiten.

Laatst was er een zak vol papiersnippers uit zo’n versnipperaar.https://arnhemshart.nl
De wind waaide de hele handel over de kade.
De vuilnismannen doen hun best om zoveel mogelijk bij elkaar te rapen. Maar overal blijven wel wat resten liggen.

Gelukkig komen ze niet iedere week
Eén keer werd ik wakker van ’t geritsel en de praatjes die ze hebben, toen heb ik ze weggeschreeuwd.
Wanneer ze weer eens komen, hoop ik wakker te worden.

Dan heb ik een verassing voor ze!
Een bak water, gemengd met veel koffiedik en een rauw ei, staat klaar.

Dat doet mij denken aan toen mijn kinderen klein waren, die maakten ‘heksensoep’, een mengsel van dropwater met gras en zand erin.

Peter van Onna

Peter van Onna

Voor Arnhems Hart schrijf ik stukjes die betrekking hebben op de binnenstad. Van leuk tot nadenkende verhalen.

Geef je reactie hieronder:

error: ©Copyright Bewonersgroep Arnhems Hart