Het vreemde kind

Afgelopen kerstavond was er op het Audrey Hepburnplein een geweldig OpenAir Kerst diner voor iedereen uit Arnhem. Ondersteund door Paulo met zijn gitaar las ik het oude verhaal van Francesco Pocci uit 1912 voor.

Het vreemde kind….

In een huisje aan de rand van een bos woonde een arme dagloner, die met grote moeite in zijn onderhoud voorzag met houthakken. Hij had een vrouw en twee kinderen, een jongen en een meisje; https://arnhemshart.nlhet waren goede gehoorzame kinderen en zij waren de vreugde van hun ouders. Ook hielpen ze hard mee als het er op aankwam, om iets te verdienen.

Toen deze mensen nu op een winteravond, toen het buiten sneeuwde en waaide, samen zaten en hun schamel brood aten, God hiervoor dankten, werd er zachtjes op het raam geklopt, een fijn stemmetje riep buiten:” O laat mij binnen in jullie huis! Ik ben een arm kind en heb niets te eten en geen onderdak en ik sterf haast van de honger en kou.

“O laat mij toch binnen!”

De kinderen sprongen van hun stoel, openden de deur en zeiden:” kom binnen arm kind! Wij hebben zelf niet veel om aan te bieden, maar we zullen eerlijk het onze met je delen!”
Het vreemde kind trad binnen en warmde de half bevroren handen en voeten bij de kachel, en de kinderen gaven het te eten wat zij hadden en zeiden:” Je zult wel moe zijn. Kom ga in ons bed liggen. Wij zullen vannacht op de bank bij de kachel liggen.” Het vreemde kind antwoordde:” mijn vader in de hemel dankt jullie daarvoor!”

Zij brachten de kleine gast naar hun kamertje, hielpen hem in bed, dekten hem goed toe en dachten: O, wat hebben wij het toch goed. Wij hebben onze warme kamer en ons lekker bedje, het arme kind heeft niets dan de hemel als dak en de grond als legerstede.

Toen de ouders naar bed gingen, legden de kinderen zich neer op de bank bij de kachel en zeiden tegen elkaar:”het vreemde kind zal nu wel genieten, nu het in het warme bed ligt. Slaap lekker!”
De goede kinderen sliepen gelukkig tot in de vroege morgenstond. Toen werd de kleine Marie wakker en wekte zachtjes haar broer, terwijl ze zei:”Valentijn word wakker! Luister naar die mooie muziek!” Valentijn wreef zich de ogen uit en luisterde.

Vhttps://arnhemshart.nloor het huis hoorden zij een wonderbaar zingen en klanken van muziek, begeleid door harptonen.

Wij groeten u met harpenklang
O heilig kind met lofgezang
Ge ligt in rust in donk’ren nacht
Wij houden trouw bij u de wacht
Wie u opneemt wordt hoog verrukt
O heil het huis dat gij bezocht!

Dat hoorden de kinderen en zij voelden zich als het ware bevangen door een vreugdevolle angst; zij gingen naar het venster, om te zien wat er eigenlijk buiten gebeurde.
In het oosten zagen zij het morgenrood gloeien en vóór het huis zagen zij een groot aantal kinderen staan, met gouden harpen in de handen en met zilveren kleding aan.

Toen zij zo naar buiten staarden, voelden zij een lichte aanraking op hun schouder en toen zij zich omkeerden, zagen ze het vreemde kind voor zich staan, dat tegen hen zei:” Ik ben het https://arnhemshart.nlChristuskind, dat in de wereld rondwandelt, om goede kinderen geluk en vreugde te brengen.”
“Jullie hebben mij deze nacht geherbergd, terwijl jullie dachten, dat ik een arm kind was, en nu geef ik jullie beide mijn zegen.

Het kind ging naar buiten en brak een tak van een dennenboom af, die dicht bij het huis stond, plantte die in de grond en zei:”Dat takje zal een boom worden en zal ieder jaar vruchten dragen.”
En toen verdwenen zowel het kind als de engelen.

De dennentak echter groeide en werd een Kerstboom; deze was behangen met gouden appelen en zilveren noten en bloeide elk jaar éénmaal.

Peter van Onna,
Met groet en gezellige feestdagen gewenst en een goed, gezond en gelukkig 2020 gewenst!!

Peter van Onna

Voor Arnhems Hart schrijf ik stukjes die betrekking hebben op de binnenstad. Van leuk tot nadenkende verhalen.

Geef je reactie hieronder:

error: ©Copyright Bewonersgroep Arnhems Hart