Het gedicht………

Tijdens de dodenherdenking op het Audrey Hepburnplein lazen Damiaan Fuchs en Raaf Wang, na de kranslegging, het gedicht ‘Oorlog’ van Willem Wilmink voor.

 

Oorloghttps://arnhemshart.nl/

’t Was oorlog. We zaten gewoon in de klas.
Je was bang… voor een vak waar je slecht in was,
je was bang… voor een beurt, zo ineens voor het bord.
Niet bang voor de oorlog, maar voor je rapport.

 

 

De Duitse soldaten marcheerden maar an.
De Duitse soldaten, wat zongen die dan?
‘Er bloeit een wit bloempje daarginds op de hei.’
Of: ‘In de maand mei is de winter voorbij.’

 

https://arnhemshart.nl/We vonden het mooi, zo’n soldatenlied,
het kwaad dat ze deden, dat kenden we niet.
Soms was er doodsangst, door het gerucht
van vliegtuigen, met mooi weer in de lucht.

Mooi weer, dat betekende levensgevaar.
In een kelder zaten we dicht bij elkaar.
En de buurman speelde zo dapper voor spook,
en we moesten er nog wel om lachen ook.

We hadden na een bombardement
nieuw speelterrein, met gras en cement.
Daar speelde je dat je gesneuveld was,
dan lag je een tijdje dood in het gras.

Je maakte een voetbal of ook wel een bomhttps://arnhemshart.nl/
van proppen papier, elastiekje erom.
Het leven ging meestal gewoon maar zijn gang.
Soms was je toch bang. Soms ben ik nog bang.

Willem Wilmink

Reacties op dit artikel kan men hier plaatsen.........

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

We gebruiken cookies om inhoud relevanter te maken en je een veiligere ervaring te bieden. Als je op de website klikt of op de website navigeert, ga je ermee akkoord dat we informatie kunnen verzamelen via cookies. Lees ook eens onze belofte over hoe we omgaan met gegevens e.d.

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten